بایگانیِ دستهٔ ‘Alcest’

Alcest – Les Voyages De L’Âme

منتشرشده: 2013/07/15 در Alcest

Cover

Band: Alcest
Album: Les Voyages De L’Âme

Year: 2012

موسیقی Alcest از چند جهت قابل ستایش است. اول از همه به جهت خلاقیتی که در سال های پیشین باعث شد Shoegazing به شکلی اصولی از موسیقی راک به موسیقی متال راه پیدا کند. Alcest با تسلطی که در Shoegaze داشت لایه هایی از آنرا به بلک متال تزریق نمود و این موسیقی را به وادی جدیدی هدایت کرد. راهی که اتفاقا به واسطه همین Alcest، امروزه به شکل مثبت و رو به جلویی از طرف گروه های متفاوتی پیگیری می شود. Les Voyages De L’Âme نیز همچنان از کلیشه ای پیروی می کند که گروه در اوایل سال 2000 برای خود به وجود آورد. کلیشه ای که اتفاقا خود، نه از کلیشه دیگری تقلید می کند و نه به فرم خاصی محدود می شود. بلکه سعی دارد برای شکل گیری اش خود را تکرار نکرده و از فرم های تجربه نشده ای استفاده نماید. آنچه که گروه در Les Voyages De L’Âme به نمایش گذاشته مثل گذشته در بر دارنده همان تضاد دوست داشتنی است که مخاطب انتظارش را دارد. تلفیقی از بلک متالی خشن و افسار گسیخته با ملودی های احساسی و زیبا که حس امید را در مخاطب زنده می کنند. ملودی هایی که گرایش شان به Shoegazing را حفظ نموده و بعضا به Post Rock طعنه می زنند. البته می توان تا حد زیادی شاهد دور شدن Alcest از حال و هوای بلک متال گونه اش بود. دور شدنی که تا حد زیادی نیز به ضرر گروه تمام می شود. چراکه طبیعتا وکال نیز در مسیر Shoegazing قدم گذاشته و کمتر از مهارت هایش در Growl Vocal استفاده می کند و بواسطه اجرای همیشه ضعیف Neige در کلین وکال ها و ساخت فضاهای ethereal، آلبوم با بحران رو به رو می شود. بحرانی که البته زیاد دوام نیاورده و به واسطه Song Writing قوی ملودی ها و لاین های متعددی که تعریف شده فراموش می شود.

یکی از مواردی که Alcest را خاص و متمایز می کند این است که در عین حال که موسیقی ساختار روان، خطی و ساده ای دارد مخاطب را با عمیق و پیچیده ترین احساسات درگیر می کند. به عنوان مثال می توان به قطعه Solar Song در آلبوم قبل اشاره نمود که در عین حال که ساختار بسیار ساده ای دارد آنچنان مخاطب را با همان ریتم ثابت و ساده جذب خود می کند که شنونده متوجه ثابت بودن ریتم قطعه نمی شود. Les Voyages De L’Âme نیز مثل اثر قبل از خود از این قاعده مثتثنی نیست و می تواند مخاطب آثار این گروه خوش ذوق فرانسوی را بواسطه این تضاد بین سادگی و پیچیدگی راضی نگاه دارد.

ایده های فراوان، ملودی های خلاقانه ی غیر تکراری و در عین حال قابل لمس در این آلبوم بواسطه گرایش بیشترش نسبت Post Rock و shoegazing بیشتر و هدفمند به  کار رفته اند.همچنین برخی تکرار ریتم های اضافه ای که در اثر قبلی شاهد آن بودیم در این آلبوم رخت بسته اند. Alcest در Les Voyages De L’Âme نه خودش را تکرار کرد و نه اثر خارج از انتظاری ارائه داد. بلکه از تسطش بر زیر شاخه های موسیقی راک استفاده نمود و آلبومی ارائه کرد که همچنان طرفدارانش را به آینده گروه مورد علاقه شان امیدوار نگاه دارد.

ــــــ این نوشته قبلا در شماره‌ی  8 نشریه «دیوان» منتشر شده است