بایگانیِ دستهٔ ‘Ankhagram’

Ankhagram – Thoughts

منتشرشده: 2013/07/15 در Ankhagram

Cover

Band: Ankhagram
Album: Thoughts

Year: 2012

Ankhagram نام گروهی تک نفره از روسیه می باشد که تا کنون پنج آلبوم رسمی منتشر نموده است. Thoughts، به معنی افکار، عنوان پنجمین اثر این بند می باشد که در سال جاری منتشر شده است.

«خسته کننده»، «مالیخولیایی»، «غم زده»، «نا آشنا»، «متفاوت» و صد البته «پر احساس» برچسب هایی هستند که تنها با یک بار گوش سپردن به «افکار» به آن خواهیم چسباند. «افکار» اثری است که با ریف های ضعیف، فضاسازی های قدرتمند و احساسی و آشنایی زدایی در حوزه وکال بواسطه استفاده از Growl Vocalـی خسته کننده و یکنواخت شناخته می شود.

Thoughts با وجود این که به هیچ عنوان برای خود محدودیتی قائل نیست، اتفاقا یک آلبوم Funeral Doom چارچوب پذیر با میزان مشخصی از خلاقیت است. آلبومی که حتی اگر خود آهنگساز نیز بر آن قائل نباشد، چارچوب مشخصی را برای خود تعیین کرده است و از آن فراتر نمی رود. کلیتی که در موسیقی Thoughts در حال شکل گیری است تا حد زیادی همان کلیت موسیقایی را تداعی می کند که در گروه خوبی مثل Shape Of Despair شاهدش هستیم. کلیتی که با فضاسازی های امبینت و ترکیب هایی که با ریتم می سازند شناخته می شود. شاید تنها ویژگی که  Shape Of Despair را در این کلیت موسیقایی متمایز تر از Ankhagram می سازد وجود فیمیل وکال باشد. فیمیل وکالی که در موسیقی Shape Of Despair نقشی فراتر از وظیفه کلی یک وکال دارد و سعی در ساخت فضاهایی متمایل به Ethereal  می کند. نقشی که اتفاقا وکالیست توانایی همچون Natalie Koskinen به راحتی از پس آن بر می آید. Ankhagram، از همان جایی که به نظر نقطه قوت آن به حساب می آید، ضربه می خورد. نقطه ضعف Ankhagram دقیقا همین است. پروژه ای تک نفره که شخص اصلی آن هر چقدر هم که توانمند باشد نمی تواند مانند یک گروه، تمام وظایف را به درستی انجام دهد. Ankhagram در اجرا ضعیف است. با این حال Ankhagram تمام سعی خود را کرده تا در آهنگ سازی و مرحله نوشتن اثر این ضعف را پوشش دهد. باید در نظر داشت که این تاثیر پذیری و شبیه بودن فضاسازی های Ankhagram به Shape Of Despair برای بند به هیچ وجه نکته منفی به حساب نمی آید. Ankhagram مرزها را به خوبی می شناسد و می داند که چگونه فضاهایی درست کند که منحصر به خودش باشد. بند این مساله را در آلبوم قبلی خود نیز ثابت کرده است. کافیست قطعه Kids از گروه راک آمریکایی MGMT را بشنوید و آنرا با کاوری که Ankhagram از آن کرده مقایسه کنید. آنجاست که متوجه قدرت Ankhagram در ساخت فضاهای خاص و منحصر به خودش می شوید!

نکته جالبی که توجهم را جلب کرد وکال یکنواخت Ankhagram در تمام آثار و تک تک قطعه هایی است که تا کنون که ساخته است. بند با وجود موسیقی متنوعی که از خود به نمایش گذاشته، هیچ تغییری در سبک و سیاق وکال انجام نداده است.  Growl Vocal یکنواخت، خسته و پوچ آن را همانگونه که در آلبوم اولش بود در Thoughts نیز می بینیم. جالب انجاست که این وکال یکنواخت همیشه اشعاری را بیان می کند که اول شخص هستند. تمام اشعار این آلبوم نیز از زبان اول شخص بیان می شوند و کسی جز شاعر را شامل نمی شوند. آلبوم با یک قطعه بدون کلام آغاز می شود و پس از چهار شعر کوتاه، با قطعه ای بدون کلام به پایان می رسد.

«افکار» اثری است که با سادگی اش معنی پیدا می کند. شاید بتوان برای سادگی موجود در «افکار» هزار و یک دلیل فلسفی آورد؛ اما اثر، ذاتا دوست دارد هر پیچیدگی را نفی کند؛ به همین دلیل هر بحثی که به هر عنوانی آن را وارد پیچیدگی کند از پایه غلط است. در «افکار» به دنبال پیچیدگی نباشید؛ فقط موسیقی را احساس کنید و با آن همراه شوید .

ــــــ این نوشته قبلا در شماره‌ی  8 نشریه «دیوان» منتشر شده است